Bu Gece Gözleri
Bir O kadar Yalnız 
ve Bir O Kadar Hüzünlü Bakıyordu
 

Yalnızdı ve Üşüyordu
Konuşacak Birilerini Aradı
Eli Cep Telefonuna Uzandı
Telefon Numarasını Buldu


Durdu
Bir Türlü Tuşlara Basamıyordu
Uyandırmaya mı Kıyamıyordu Acaba
Yoksa
Ne Konuşucağını mı Kestiremiyordu


Yokluğa Daldı Bir Anda
Yıldızlara Baktı Baktı
Derin Bir İç Çekti
Hala Elindeydi Telefon
Ve Hala Düşünceliydi



Bu Gece
Neden Bu Kadar Durgundu
Kendini Neden Bu Denli
Yalnız Hissediyordu
Bu Soruyunun Cevabını Bir Türlü BUlamıyordu


Gözleri Doldu
Bir Kaç Damla Yaş Süzüldü
Usul Usul Dipsiz Bir Uçurumdan
Hiçliğe Düştü


Yaşadığı Her Şey
Hiç Olmamış Gibiydi
Soğuk / Sessiz / Ruhsuz


Çıkmaz Bir Labirentti Düşünceliri
Kayıp Olup Gidiyordu Benliği
Ne Yana Gitse Bir Duvara Çarpıyor
Kimdi ya da Neydi Bilmiyordu


İrkildi Bir Anda
Gördüklerinin Bir Yanılsama Olduğunu Düşündü
Derin Bir Nefes Çekti
Ama Elinde Hala Telefon Duruyordu


Baktı
Kayıp Oldu Zamansızlığın İçinde
Toparlayamıyordu Düşüncelerini
Etrafındaki Her şey Başkaydı


Hatıralar / Resimler / Yüzler
Düşünceler / Hisler / İsimler
Zihninin Derinliğinde Yitip Gitmişti


Geceydi ve Soğuktu
Bütün Şehir Uyuyordu


Kalktı ve Yürüdü
Sessizdi Evin İçi
Duvarlardan Yalnızlık Şarklıları Yükseliyor
Gece Lambası Bir Şiiri Fısıldıyor
Hiç Çalışmayan Saati
Ondan Geri Sayıyordu


Hayır Hayır Bu Bir Yanılsama Dedi
Geri Sayım Devam Ediyordu
Bitecek ve Uyanacaktı
5 - 4 - 3 - 2 - 1 - 0

Ve Yine Balkonda Oturuyor
Sokağı İzliyor
Şehrin Yalnızlığını Dinliyordu


Ürperdi
Ruhu / Bedeni / Düşünceleri
Kısır Bir Döngüde Hapsolmuştu
Çırpınmaya Başladı
Kocaman Bir Boşluktaydı Zihni
Çaresizçe Koşturuyordu Sonsuz Bir Boşlukta
Uzaklaştı / Silikleşti / Kayboldu